Ayuda
Ir al contenido

Dialnet


Lo intransitivo de la educación

    1. [1] University of Kaiserslautern

      University of Kaiserslautern

      Kreisfreie Stadt Kaiserslautern, Alemania

  • Localización: Creativity and Educational Innovation Review (CEIR), ISSN-e 2603-6061, Nº. 8, 2024 (Ejemplar dedicado a: Creativity and Educational Innovation Review (CEIR), 8, 2024), págs. 99-110
  • Idioma: español
  • Enlaces
  • Resumen
    • español

      El pensamiento sistémico es un pensamiento holístico. Rompe con los supuestos mecanicistas y lineales según los cuales todo fenómeno (por ejemplo, una anomalía del comportamiento) puede remontarse a uno o varios factores condicionales que somos capaces de reconocer de manera prosaica. En cambio, el pensamiento sistémico parte de una epistemología que aborda a fondo la cuestión de cómo las y los observadores construyen realidades y las dan por sentadas como la única realidad que es igual para todos, una educación rutinaria que les ciega cada vez más ante lo que está a punto de surgir.

      El conocimiento y la experiencia altamente cultivada pueden perjudicar la resonancia con la otra parte porque socializan a los profesionales responsables (personal docente, de orientación, directivo, etc.) en la ilusión de un sabidurilla separada que pierde las conexiones. E acompañamiento de los procesos de transformación –ya sean de enseñanza-aprendizaje o de dirección– requiere expertos en no-saber (cf. Arnold 2019) si se quiere apoyar efectos verdaderamente profundos y sostenibles a nivel de resultados.

      En el corazón del profesionalismo que se incluye a sí mismo se encuentra, por tanto, una actitud específica que se apoya en los valores y criterios de una visión humanista del ser humano y una relación dialógica, por un lado, y una reflexión que se autoincluyente a sí misma y un enfoque prosaico de la eficacia, por otro.

       

    • català

      El pensament sistèmic és un pensament holístic. Trenca amb els suposats mecanicistes i lineals segons els quals tot fenomen (per exemple, una anomalia del comportament) es pot remuntar a un o diversos factors condicionals que som capaços de reconèixer de manera prosaica. En canvi, el pensament sistèmic parteix d'una epistemologia que aborda a fons la qüestió de com les i els observadors construeixen realitats i les donen per assegudes com l'única realitat que és igual per a tots, una educació rutinària que els cega cada cop més davant d'allò que està a punt de sorgir.

      El coneixement i l'experiència altament cultivada poden perjudicar la ressonància amb l'altra part perquè socialitzen els professionals responsables (personal docent, orientació, directiu, etc.) en la il·lusió d'un saviesa separada que perd les connexions. L'acompanyament dels processos de transformació –ja siguin d'ensenyament-aprenentatge o de direcció– requereix experts en no saber (cf. Arnold 2019) si es vol donar suport a efectes veritablement profunds i sostenibles a nivell de resultats.

      Al cor del professionalisme que s'inclou a si mateix es troba, per tant, una actitud específica que es recolza en els valors i criteris d'una visió humanista de l'ésser humà i una relació dialògica, d'una banda, i una reflexió que s'autoinclou a si mateixa i un enfocament prosaic de l'eficàcia, de l'altra.

    • English

      Systems thinking is holistic thinking. It breaks with the mechanistic and linear assumptions according to which every phenomenon (for example, a behavioural anomaly) can be traced back to one or several conditional factors that we are able to recognise in a prosaic way. Instead, systems thinking starts from an epistemology that thoroughly addresses the question of how observers construct realities and take them for granted as the only reality that is the same for everyone, a routine education that increasingly blinds them to what is about to emerge.

      Highly cultivated knowledge and experience can harm resonance with the other party because they socialize responsible professionals (teaching staff, guidance staff, management staff, etc.) into the illusion of a separate wisdom that misses the connections. The accompaniment of transformation processes – whether teaching-learning or management – ​​requires experts in non-knowledge (cf. Arnold 2019) if we want to support truly deep and sustainable effects at the level of results.

      At the heart of self-inclusive professionalism is therefore a specific attitude that is based on the values ​​and criteria of a humanistic vision of the human being and a dialogical relationship, on the one hand, and a self-inclusive reflection and a prosaic approach to effectiveness, on the other.

    • italiano

      Il pensiero sistemico è un pensiero olistico. Rompe con i presupposti meccanicistici e lineari secondo i quali ogni fenomeno (ad esempio un'anomalia comportamentale) è riconducibile a uno o più fattori condizionali che siamo in grado di riconoscere in modo prosaico. D’altro canto, il pensiero sistemico si basa su un’epistemologia che affronta profondamente la questione di come gli osservatori costruiscono la realtà e la danno per scontata come l’unica realtà uguale per tutti, un’educazione di routine che li rende sempre più ciechi rispetto a cosa si tratta. emergere.

      La conoscenza e l'esperienza altamente coltivate possono danneggiare la risonanza con l'altra parte perché socializzano i professionisti responsabili (insegnamento, orientamento, gestione, ecc.) nell'illusione di una saggezza separata che perde connessioni. L’accompagnamento dei processi di trasformazione – siano essi di insegnamento-apprendimento o di gestione – richiede esperti del non sapere (cfr Arnold 2019) se vogliamo sostenere effetti veramente profondi e sostenibili a livello di risultati.

      Al centro della professionalità autoinclusiva c'è, quindi, un atteggiamento specifico che si fonda sui valori e sui criteri di una visione umanistica dell'essere umano e di una relazione dialogica, da un lato, e di una riflessione auto-inclusiva. inclusivo stesso e un approccio prosaico all’efficacia, dall’altro.

    • français

      La pensée systémique est une pensée holistique. Elle rompt avec les hypothèses mécanistes et linéaires selon lesquelles tout phénomène (par exemple une anomalie comportementale) serait rattaché à un ou plusieurs facteurs conditionnels que l'on est capable de reconnaître de manière prosaïque. D'un autre côté, la pensée systémique repose sur une épistémologie qui aborde en profondeur la question de savoir comment les observateurs construisent les réalités et les tiennent pour acquises comme la seule réalité qui soit la même pour tous, une éducation routinière qui les aveugle de de plus en plus à ce dont il s'agit.

      Des connaissances et une expérience hautement cultivées peuvent nuire à la résonance avec l’autre partie, car elles socialisent les professionnels responsables (enseignement, orientation, gestion, etc.) dans l’illusion d’une sagesse séparée qui perd les liens. L'accompagnement des processus de transformation – qu'il s'agisse d'enseignement-apprentissage ou de gestion – nécessite des experts du non-savoir (cf. Arnold 2019) si l'on veut soutenir des effets véritablement profonds et durables au niveau des résultats.

      Au cœur du professionnalisme inclusif se trouve donc une attitude spécifique qui s'appuie sur les valeurs et les critères d'une vision humaniste de l'être humain et d'une relation dialogique, d'une part, et d'une réflexion auto- inclusive.

    • français

      La pensée systémique est une pensée holistique. Elle rompt avec les hypothèses mécanistes et linéaires selon lesquelles tout phénomène (par exemple une anomalie comportementale) serait rattaché à un ou plusieurs facteurs conditionnels que l'on est capable de reconnaître de manière prosaïque. D’un autre côté, la pensée systémique repose sur une épistémologie qui aborde en profondeur la question de savoir comment les observateurs construisent les réalités et les tiennent pour acquises comme la seule réalité qui soit la même pour tous, une éducation routinière qui les aveugle de plus en plus à ce dont il s’agit. à émerger.

      Des connaissances et une expérience hautement cultivées peuvent nuire à la résonance avec l’autre partie, car elles socialisent les professionnels responsables (enseignement, orientation, gestion, etc.) dans l’illusion d’une sagesse séparée qui perd les liens. L’accompagnement des processus de transformation – qu’il s’agisse d’enseignement-apprentissage ou de gestion – nécessite des experts du non-savoir (cf. Arnold 2019) si l’on veut soutenir des effets véritablement profonds et durables au niveau des résultats.

      Au cœur du professionnalisme inclusif se trouve donc une attitude spécifique qui s'appuie sur les valeurs et les critères d'une vision humaniste de l'être humain et d'une relation dialogique, d'une part, et d'une réflexion auto-inclusive. d’autre part, l’inclusion elle-même et une approche prosaïque de l’efficacité.

    • português

      O pensamento sistémico é um pensamento holístico. Rompe com os pressupostos mecanicistas e lineares segundo os quais cada fenómeno (por exemplo, uma anomalia comportamental) pode ser atribuído a um ou vários factores condicionais que somos capazes de reconhecer de forma prosaica. Por outro lado, o pensamento sistémico baseia-se numa epistemologia que aborda profundamente a questão de como os observadores constroem realidades e tomam-nas como garantidas como a única realidade que é a mesma para todos, uma educação rotineira que os cega cada vez mais para aquilo de que se trata.

      O conhecimento e a experiência altamente cultivados podem prejudicar a ressonância com a outra parte porque socializam profissionais responsáveis ​​(ensino, orientação, gestão, etc.) na ilusão de uma sabedoria separada que perde ligações. O acompanhamento dos processos de transformação – seja de ensino-aprendizagem ou de gestão – exige especialistas no não saber (cf. Arnold 2019) se queremos apoiar efeitos verdadeiramente profundos e sustentáveis ​​ao nível dos resultados.

      No cerne do profissionalismo auto-inclusivo está, portanto, uma atitude específica que assenta nos valores e nos critérios de uma visão humanista do ser humano e de uma relação dialógica, por um lado, e de uma reflexão que é auto-inclusiva inclusiva. uma abordagem prosaica da eficácia, por outro.


Fundación Dialnet

Dialnet Plus

  • Más información sobre Dialnet Plus

Opciones de compartir

Opciones de entorno