Este ensaio formula unha interesante reflexión acerca das transformacións acontecidas na práctica artística coa chegada do novo milenio. Fronte á idea da fin da arte, defendida por algúns pensadores moi recoñecidos, os acontecementos que tiveron lugar nas últimas décadas confirman que a historia da arte non se esgota coa arte pop e as prácticas conceptuais. Hai aínda moitas historias que se poden contar, narrativas abertas como o poscolonialismo, o feminismo ou o ecoloxismo, que non implican peches de ningún tipo, senón paradoxos que fan da tarefa da historia e da teoría da arte un eido de traballo aberto e infinito.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados