Pamplona, España
La cefalea es un motivo de consulta frecuente en pediatría, por lo que es importante conocer bien y familiarizarse con su algoritmo diagnóstico-terapéutico. Habitualmente suele estar relacionada con procesos que no entrañan gravedad; sin embargo, debemos estar atentos a los signos de alarma. Las cefaleas primarias como la migraña y cefalea tensional son las más frecuentes y su diagnóstico es clínico, tras haberse descartado posibles causas secundarias.
A continuación, se presenta el caso clínico de un adolescente con cefalea de dos semanas de evolución y vómitos. Tras amplio diagnóstico diferencial y diversas pruebas complementarias, se realiza diagnóstico de neuroborreliosis.
La zoonosis por Borrelia burgdorferi es endémica en Navarra, La Rioja o País Vasco. El “eritema migrans” es la lesión cutánea patognomónica y suele aparecer en la primera fase de la infección. Sin embargo, no siempre está presente y por ello, si el diagnóstico e inicio del tratamiento se retrasan, la enfermedad puede progresar y afectar a distintos órganos. En el estadio 2 o infección temprana diseminada puede aparecer clínica de meningitis, parálisis facial bilateral, etc. Por último, tras meses o años de evolución, en la última fase pueden manifestarse, acrodermatitis crónica atrófica, artritis crónica, etc.
Buruko mina ohiko kontsulta arrazoia izaten da pediatrian; hori dela eta, diagnostiko eta tratamendurako algoritmoa ezagutzea garrantzitsua da. Orokorrean, larritasun handirik gabeko prozesuen ondorio izaten da, baina alarma-zeinuak kontutan izan behar dira. Migraina eta tentsioagatiko buruko mina, zefalea primario ohikoenak dira eta diagnostikoa klinikoa izan ohi da, betiere bigarren mailako arrazoiak baztertu eta gero.
Jarraian bi asteko eboluzioa duen zefalea eta gorakoak dituen nerabe baten kasua aurkezten da. Diagnostiko diferentzial zabala eta hainbat froga osagarri egin eta gero, neuroborrelosia diagnostikatzen zaio.
Borrelia burgdorferiagatiko zoonosia endemikoa da Nafarroan, Errioxan eta Euskal Autonomia Erkidegoan. “Eritema migrans” deritzon azaleko lesioa patognomonikoa da eta infekzioaren lehen fasean azaltzen da. Hala ere, ez da beti agertzen eta ondorioz, diagnostikoa eta tratamendua atzeratzen badira, gaixotasunak aurrera jarrai dezake organo desberdinak kaltetuz. Bigarren fasean edo barreiatutako infekzio goiztiarrean meningitisa edota nerbio fazialaren paralisi bilaterala garatu daitezke. Azkenik, hilabete edo urteetako eboluzioaren ondorioz, azkeneko fasean, akrodermatitis kroniko atrofikoa edota artritis kronikoa ager daitezke.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados