Masculine Masochism as Dominant Fiction in Minority Literatures in Spain: An Analysis of Manuel Rivas’s Narrative

• Gabilondo, Joseba ^[1]
  1. [1] Michigan State University

     Michigan State University

     City of East Lansing, Estados Unidos

     
• Localización: Galicia21: Journal of Contemporary Galician Studies, ISSN-e 2040-7181, Nº. 1, 2011, págs. 78-103
• Idioma: inglés
• Enlaces
  • Texto completo (pdf)
• Dialnet Métricas: 2 Citas
• Resumen
  • galego

    Este artigo propón que os textos de Manuel Rivas artellan a masculinidade como ficción dominante, desde Un millón de vacas (1989) e Que me queres, amor? (1996) ao O lapis do carpinteiro (1998), A man dos paíños (2000) e Os libros arden mal (2006). O artigo suxire que a representación dunha masculinidade castrada está no mesmo cerne da narrativa Rivasiana. A estrutura masculina e masoquista permite á obra de Rivas converterse na ficción dominante da literatura galega e representar a literatura galega como literatura minoritaria para beneficio das institucións do Estado español. O artigo remata cunha breve comparación da súa obra coa de José Ángel Mañas (Historias del Kronen) e Javier Cercas (Soldados de Salamina) e demostra que a estrutura sádica e masculina da literatura española contemporánea precisa que unha literatura minoritaria e complementaria (como a de Rivas) represente a devandita dinámica masoquista.

  • English

    This article analyses the way in which Manuel Rivas has articulated masculinity as the dominant fiction and subject of his literature, from Un millón de vacas (1989) and Qué me queres, amor? (1996) to O lapis do carpinteiro (1998), A man dos paíños (2000) and Os libros arden mal (2006). The article argues that the performance of a castrated masculinity is at the core of Rivas’s narratives. This masochist masculine structure enables Rivas’s work to become the dominant fiction in Galician literature and to represent Galician literature as minority literature for the literary institutions of the Spanish state. The article ends by briefly comparing his work with that of José Angel Mañas (Historias del Kronen) and Javier Cercas (Soldados de Salamina) to demonstrate that the sadistic masculine structure present in contemporary hegemonic Spanish literature requires the complement of a minority literature, such as Rivas’s, to perform this masochist powerplay.