Vigo, España
Se presenta una síntesis del estado de la cuestión pesquera en Galicia durante la Antigüedad a partir de las evidencias de equipamiento pesquero, esencialmente anzuelos y lastres, registradas en diversos yacimientos de raíz indígena (castros) y de asentamientos romanos ex novo emplazados en la cuenca del río Miño. Pese a la falta generalizada de atención por parte de la investigación arqueológica, ausente de directrices de proyección global, la publicación más o menos reciente de ciertos trabajos que abordan en profundidad esta cuestión facilita el estudio del registro gallego, sustentado por las fuentes literarias, iconográficas y por la documentación etnográfica, la cual revela aquí su relevancia, dado el carácter marcadamente conservador del mundo de la pesca. Se propone un ensayo de correlación entre los restos de instrumental pesquero exhumado y los posibles aparejos y artes de pesca a los que irían adheridos.
This paper presents a brief overview of fishing in Galicia during Antiquity on the basis of fishing equipment—in particular hooks and weights—recovered from several sites of indigenous origin (castros or hill forts) and newly-established Roman settlements around the basin of the Miño river. Although the topic has often passed unnoticed by archaeological research and suffers from a distinct lack of literature to guide future efforts, the more or less recent publication of papers dealing with this topic in depth has facilitated the study of the Galician record, which is supported by literary and iconographic sources as well as ethnographic documents. The latter have proved relevant in this context, as the world of fishing tends to hold on to traditions. The author sets out to establish a correlation between the remains of fishing implements found and the possible fishing gear they would have been attached to.
Antzinaroan zehar Galizian arrantzak izandako egoeraren laburpena aurkeztuko dugu. Horretarako, jatorri indigena (kastroak) duten hainbat aztarnategitan eta Miño ibaiaren arroan kokatutako ex novo kokaleku erromatarretan erregistratutako arrantzarako ekipamenduaren ebidentziak hartu ditugu oinarritzat, batez ere, amuak eta lastak. Ikerketa arkeologikoak, orokorrean, ez dio arretarik jarri gai honi, eta proiekzio-globala duten gidalerroak falta dira. Dena den, gai hau sakon lantzen duten lan jakin batzuek (batzuk besteak baino berriagoak) erraztu egin digute Galiziako erregistroa aztertzea. Horretarako, iturri literarioak, ikonografikoak eta dokumentazio etnografikoa hartu ditugu oinarritzat; azken hori garrantzitsua izan da, arrantzaren mundua bereziki kontserbadorea baita. Lurpetik ateratako tresnen hondakinen eta horiei lotuta egongo liratekeen aparailu eta txanku posibleen arteko korrelazioa ezartzen duen saiakera bat proposatzen dugu.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados