Bens e rendas do mosteiro da madalena en Terra de Chamoso: Seculos XVI- XVIII

• Autores: Xaime Félix López Arias
• Localización: Corga: revista anual do Centro de Estudos do Corgo, ISSN 2171-6013, Nº. 4, 2013, págs. 40-55
• Idioma: gallego
• Enlaces
  • Texto Completo Ejemplar
• Resumen

  • O Mosteiro de Santa María Madalena de Sarria, que entre os séculos XIII e mediados do XVI, pertencera á Orde dos Benaventurados Mártires de Cristo, adicada á atenciòn dos peregrinos que ían cara Compostela, sendo coñecidos os seus moradores como os “Frades Madalenos”, foi integrado de xeito forzado, en 1568, na Orde Regular de Santo Agostiño, perdendo así a súa condición autónoma e de orde particular con mosteiros en Sarria e Arzúa.

    Gozou dunha ampla base de bens raíces e rendas, froito do favor que disfrutou ao serenlle concedidos por moitas persoas particulares que lle fixeron mandas e doazóns sustanciosas ao longo dos séculos, especialmente as familias do Conde de Lemos, os Ribadeneira e Valcárcel, mantèndose esas relacións xurídicas ata 1835, cando se produciu a Desamortización, e todos os bens e rendas pasaron a ter a consideración de bens da Nación, beneficiando a pouco escrupulosos membros da burguesía emerxente, de perto e de lonxe, que adquiriron dominio ou útil dos bens, ao tempo que os frades foron forzados a abandonar a vida relixiosa e de clausura.