Sabiamos que máis tarde ou máis cedo ía acontecer. Unha pandemia era previsible. Non é a primeira nin tampouco será a última. Boa parte dos dirixentes mundiais decidiron mirar para outro lado. Entramos nunha negación colectiva da realidade. Non hai peor cego que o que non quere ver. Tiña que chegar. Chegou. E deixou a humanidade de xeonllos, estupefacta. Pero non dicían que só ían ser uns poucos casos? O déjà vu do Prestige reaparece. “Non hai marea negra, só manchas dispersas…”
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados