Partindo do contraste entre as reflexións de Carvalho Calero sobre a poesía como catarse, cun forte compoñente pulsional na xénese, e o carácter marcadamente intelectualizado, arquetípico e simbólico da que el compuxo, trátase de facer un percorrido polos seus poemarios na procura dos materiais procedentes do vivencial e de analisar algunha das estratexias de “elusión” e ficcionalización do eu: as máscaras do suxeito lírico, o discurso irónico, o mito.
Using the contrast between Carvalho Calero’s reflections about poetry as a catharsis with a strong impulsive drive at its root, and the markedly intellectualised, archetypal and symbolic character of his works, this contribution aims to revisit his poetry collections by tracing the materials he took from life itself and to analyse some strategies of “evasion” and fictionalisation of the self: the masks of the lyrical subject, ironic discourse and myth.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados