Este artículo pretende explorar las conexiones existentes entre el relato de la experiencia de guerra, la memoria del protagonista de los hechos bélicos narrados y el plano cultural de las emociones proyectadas en los textos y en otros documentos autobiográficos (miedo, compasión, orgullo...) legados por Enrique Líster Forján, jefe militar y dirigente comunista gallego. La metodología elegida para este trabajo permite un acercamiento desde la historia cultural a los distintos contextos de la escritura y a los elementos más importantes de la interpretación trazada sobre conceptos como camaradería o masculinidad por un militante comunista comprometido en la construcción de un mundo nuevo, en el bloqueo del avance fascista sobre España y Europa y, más tarde, en el derrocamiento de la dictadura franquista. Una lucha continua llevada a cabo hasta el final por medio de la palabra y de la transformación de la derrota sufrida frente a Franco y sus aliados nazi-fascistas en un relato movilizador que maneja la épica de forma selectiva y como estrategia para otorgarle al sujeto principal de su discurso, el pueblo, un papel privilegiado en la regeneración de su destino histórico.
This article intends to explore the existing conections among the accounts of war experience, the memory of the protagonist of the narrated war events and the cultural dimension of the emotions projected in the texts and other autobiographical documents (fear, compasión, pride...) created by Enrique Líster Forján, the Galician military and communist leader. The methodology chosen for this work applies an approach from cultural history to the different contexts of writing and the most important elements of the interpretation focused on concepts such as comradeship and masculinity by a comunist militant committed to the construction of a new world, to stop the fascist advance on Spain and Europe and, later on, in the overthrowal of the francoist dictatorship. A continuous fight carried out until the end by discursive means, and the transformation of the defeat suffered against Franco and his nazi-fascist allies into a mobilizing story that handles the epic in a selective way and as a strategy to grant the people a privileged role in the regeneration of their historical destiny.
Este artigo pretende explorar as conexións existentes entre o relato da experiencia de guerra, a memoria do protagonista dos feitos bélicos narrados e o plano cultural das emocións proxectadas nos textos e noutros documentos autobiográficos (medo, compaixón, orgullo...) legados por Enrique Líster Forján, xefe militar e dirixente comunista galego. A metodoloxía escollida para este traballo permite un achegamento dende a historia cultural aos diversos contextos da escritura e aos elementos máis importantes da interpretación trazada sobre conceptos como camaradería e masculinidade por un militante comunista comprometido na construción dun mundo novo, no bloqueo do avance fascista sobre España e Europa e, máis tarde, no derrocamento da ditadura franquista. Unha loita continua levada a cabo ata o final por medio da palabra e da transformación da derrota sufrida fronte a Franco e os seus aliados nazi-fascistas nun relato mobilizador que manexa a épica de forma selectiva e como estratexia para outorgarlle ao suxeito principal do seu discurso, o pobo, un papel privilexiado na rexeneración do seu destino histórico.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados