Los objetivos de este artículo son el análisis de las diferencias entre la realidad y la visión social y literaria de las madres que abandonaban a sus hijos y luego los recuperaban, y el estudio de las causas que las empujaban a efectuar ambas acciones, todo ello en la segunda mitad del siglo XIX. Las fuentes que hemos utilizado son los libros de matrícula y los expedientes de los ingresados en la Casa de Maternidad y Expósitos de Barcelona, que nos han permitido analizar las naturalizaciones y las legitimaciones y, además, establecer las características de las madres que las realizaban. Estos resultados los hemos confrontado con la visión que la literatura, la prensa y bibliografía de la época daban de los abandonos de niños y de las mujeres que los efectuaban. La conclusión principal es que era la pobreza, sobre todo, la causa de los abandonos de los hijos, y que esta acción comportaba el rechazo social hacia sus madres.
This article analyses the differences between real life and the social and literary vision of mothers who abandon their children, of those who will recovered them later and the causes that pushed them in both directions during the second half of the 19th century. Our sources are the registration book and the records of the inmates in the Casa de Maternidad y Expósitos de Barcelona (Maternity and foundling Home of Barcelona) these above mentioned sources have allowed us to analyze the processes of naturalization and legitimization of children living in the Casa de Maternidad y Expósitos de Barcelona and also to establised the features of the mothers who turned to these processes. These results have been compared with the vision that different literary works, press articles and books of the time gave of children abandonment, mothers’ responsibilities and profiles. The main conclusion is that porverty more than dishonour was the reason that pushed some mothers to abandon their children, and this abandonment carried out social rejection.
Os obxectivos deste artigo son a análise das diferenzas entre a realidade e a visión social e literaria das nais que abandonaban aos seus fillos e logo os recuperaban, e o estudo das causas que as empuraban a efectuar ambas accións, todo esto na segunda metade do século XIX. As fontes que empregamos son os libros de matrícula e os expedientes dos ingresados na Casa de Maternidade e Expósitos de Barcelona, que nos permitiu analizar as naturalizacións e as lexitimacións e, ademáis, establecer as características das nais que as realizaban. Estos resultados foron confrontados coa visión que a literatura, a prensa e a bibliografía da época daban dos abandonos dos nenos e das mulleres que os efectuaban. A concluisión principal é que era a pobreza, sobre todo, a causa dos abandonos dos fillos, e que esta acción comportaba un rexeitamento social cara ás nais.
Os objetivos deste artigo são analisar as diferenças entre a realidade e a visão social e literária das pessoas que abandonam aos seus filhos e após recuperam-nos, e o estudo das causas que as empurram a efeituar ambas ações, tudo esto na segunda metade do século XIX. As fontes que usamos são os livros de matrícula e os expedientes de entrada dos internados na Casa de Maternidade e Expósitos de Barcelona, que nos permitiu analisar as naturalizações e as legitimações e, além de estabelecer as características das mães que as efectuavam. Os resultados obtidos mostram que a literatura, a inprensa e a bibliografia da época datam dos abandonos de crianças e das mulheres que os cometem. A conclusão principal é que era a pobreza, sobre tudo, a causa dos abandono dos filhos e que essa ação comportava um rejeitamento social cara às mães.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados