Madrid, España
Este trabajo se propone rescatar a una pensadora contemporánea poco (re)conocida hoy, como fue Sarah Kofman y, en particular, atender a la relevancia de sus ajustes críticos con el discurso freudiano sobre la feminidad. Desde una innegable afinidad intelectual con el padre del psicoanálisis, esta pensadora analiza las quiebras de su discurso cuando se trata de conceptualizar la femineidad, que la discípula entiende y revisa en Freud no sólo como insuficiente, sino como expresión de un subtexto patriarcal presente ya en filósofos tan reconocidos como Rousseau o el propio Kant. A partir de aquí, se entrará a discutir si estas posiciones de Kofman pueden ser leídas o no en clave de un discurso crítico-feminista.
This work aims to rescue a contemporary thinker not enough recognised today, as was Sarah Kofman, and in particular to focus on the relevance of her critical adjustments with the Freudian discourse on femininity. From an undeniable intellectual affinity with the father of psychoanalysis, this thinker analyzes the failures of his speech when it comes to conceptualizing femininity, which the disciple understands and revises in Freud not only as insufficient, but as an expression of a patriarchal subtext already present in philosophers as well-known as Rousseau or Kant himself. From here, it will be discussed if these positions of Kofman can be read or not in the key of a critical-feminist discourse.
Este traballo proponse rescatar a unha pensadora contemporánea pouco (re)coñecida hoxe, como foi Sarah Kofman e, en particular, atender á relevancia dos seus axustes críticos co discurso freudiano sobre a feminidade. Desde unha innegable afinidade intelectual co pai da psicoanálise, esta pensadora analiza as quebras do seu discurso cando se trata de conceptualizar a feminidade, que a discípula entende e revisa en Freud non só como insuficiente, senón como expresión dun subtexto patriarcal presente xa en filósofos tan recoñecidos como Rousseau ou o propio Kant. A partir de aquí, entrarase a discutir se estas posicións de Kofman poidan ser lidas ou non en clave dun discurso crítico-feminista.
Este trabalho propõe resgatar uma pensadora contemporânea pouco conhecida (hoje), como foi Sarah Kofman e, em particula, atender à relevância dos seus ajustes críticos com o discurso freudiano sobre a feminidade. De uma inegável afininidade intelectual como o pai da psicanálise, esta pensadora analisa as falências do seu discurso quando se trata de conceituar a feminidade, que a discípula entende e revisa em Freud não só como insuficiente, mas como expressão de um subtexto patriarcal já presente em filósofos tão renomados como Rousseau ou o próprio Kant. A partir daqui, será discutido se essas posições de Kofman podem ser lidas ou não na chave de um discurso crítico-feminista.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados