Ainara Ateka Bilbao, Ander Portillo Bazaco, Irene Sierra García, Javier Ereña Loizaga
Climate change - caused mainly by the utilization of fossil fuels - has aroused great interest in the last decades. Among the greenhouse gases, carbon dioxide (CO2) is the most abundant, and thus, limiting its emissions is a key issue to mitigate climate change. In light of this perspective, carbon dioxide capture and utilization (CCU) technology could be used. For this purpose, the CO2 produced in power plants and industries needs to be captured, before dumping it to the atmosphere. Then, CO2 is transported to the facilities for its industrial utilization, to be converted into commercial products. CO2 can be used directly, without conversion, for different purposes: desalination of water, surface cleaning, food or drink production, and injection for enhanced recovery of oil or natural gas. CO2 can also be regarded as a feedstock by processing and converting it into chemicals and fuels. The main advantage of CCU technology is that it can turn the utilization of waste CO2 emissions into a profitable activity, as products can be sold. However, this technology has several drawbacks, such as: (i) the current demand for chemicals does not have the capacity to sequester enough CO2 emissions to contribute significantly to meeting the carbon reduction targets, (ii) using CO2 for fuel production only delays its emissions, (iii) the “storage” in some chemicals is also short-lived, depending on their use.
Gero eta arreta gehiago eskaintzen ari zaio erregai fosilen errekuntzatik sortutako klima-aldaketari. Karbono dioxidoa (CO2) negutegi efektuaren eragile diren gasen artean ugariena da, eta klima-aldaketa arintzeko ezinbestekoa da haren isurketak murriztea. Helburu hori betetzeko CCU teknologia (karbono dioxidoaren bahiketa eta erabilera) lagungarria izan daiteke. Horretan, lehenengo urratsa energia-planta edo industrietan sortzen den CO2 bahitzea da, atmosferara isuri aurretik. Ondoren, industrialki erabiliko duten instalazioetaraino garraiatzen da, eta bertan produktu komertzial bilakatzen da. CO2 zuzenean erabil daiteke, eraldatu gabe, zenbait aplikazioetarako: uren gatzgabetzea, gainazalen garbiketa, elikagaien eta edarien ekoizpena eta petrolio- eta gas-hobien ustiatze-etekina hobetzeko. Bigarren aukera CO2 lehengai modura erabiltzea da, produktu kimiko zein erregaiak lortzeko. CCU teknologien abantaila nagusia CO2-aren erabilera jarduera errentagarria bihurtzea da, hondakinetatik abiatuz lortutako produktuak sal daitezkeelako. Hala ere, zenbait arazo daude CCU teknologiari lotuta: (i) produktu kimikoen eskaria ez da nahikoa CO2-aren kantitate esanguratsua bahitzeko, (ii) CO2 erregaiak ekoizteko erabiltzen bada, isurketak atzeratu egiten dira, saihestu beharrean, (iii) zenbait produktu kimikoetan egindako CO2-aren “biltegiratzeak” bizitza laburra izan dezake.
© 2001-2024 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados