Las aproximaciones actuales al arte de posguerra española buscan descubrir las continuidades que sobrevivieron al brutal conflicto. Carlos Sáenz de Tejada, considerado artífice de la imaginería franquista y rehabilitado desde los ochenta, pintó en 1952, para la nueva fábrica de naipes de Fournier en Vitoria, una obra mural alejada de lo político donde mostraba la fabricación del naipe con aires legendarios junto la recreación de sus orígenes orientales con resonancias aventureras, creando un espacio de evasión de las penurias cotidianas.
Current approaches to post-war art in Spain aim to discover the continuities which sur- vived the Spanish Civil War. In 1952, Carlos Sáenz de Tejada, considered the artifice of Francoist imagery and who has been rehabilitated since the 1980s, painted a mural work for the new Fournier playing cards factory in Vitoria, a work far-removed from politics, where he showed the manufacture of the deck of playing cards with legendary airs, alongside the recreation of their oriental origins with adventurous resonances, creating a a space to escape the daily grind.
Espainiako gerraosteko artera egun egiten diren hurbilketek Gerra Zibilaren ondoren iraun zuten jarraitutasunak aurkitu nahi dituzte. Carlos Sáenz de Tejadak (imajinagintza frankistaren sortzailetzat jotzen dute eta 1980ko hamarkadatik aurrera birgaitua izan zen), 1952. urtean Fournierren Gasteizko karta-fabrika berrirako politika-arlotik urrun zegoen horma-pintura bat egin zuen, non kartaren fabrikazioa kondaira-kutsuarekin erakusten zuen, karten ekialdeko jatorria abenturazko oihartzunekin irudikatuz, eguneroko eskasietatik ihes egiteko espazio bat sortuta.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados