Os mortos daquel verán: todo era verdade

• Francisco Castro ^[1]
  1. [1] Editorial Galaxia
• Localización: Boletín da Real Academia Galega, ISSN 1576-8767, Nº. 378, 2017 (Ejemplar dedicado a: Carlos Casares), págs. 105-115
• Idioma: gallego
• Enlaces
  • Texto completo
• Resumen

  • O autor, tamén escritor, explica a importancia que tivo na súa decisión de dedicarse á literatura a lectura de Os mortos daquel verán. Sobre todo ficou impresionado pola forma, a estrutura, a decisión casariana de contar esa historia dun xeito poliédrico a partir de dez testemuñas que dan a súa versión, contraditorias, incoherentes, subxectivas, sobre a causa de morte do boticario. Por iso mantén que é, de toda a obra de Carlos Casares, a de máis altura literaria. Por outra banda mantén que esa lectura, unha vez rematada, fermenta dentro da conciencia do lector para facer que abrolle a verdade que buscaba Casares para que se coñeza sen el o citar abertamente en ningún momento: a denuncia da barbarie fascista dende o inicio da guerra civil. Casares anticípase, así, ao boom posterior de novelas sobre a Mem