El trabajo presenta una breve introducción del movimiento esperantista, explicitando los vínculos entre pacifismo y esperantismo, sobre todo en el caso catalán. Luego, a partir de una encuesta a este subconjunto del movimiento por la paz, el estudio, compara las características de este colectivo con las de la sociedad catalana y con la de esperantistas de otros países; y analiza el grupo mismo y la eventual evolución personal de sus miembros.
El estudio no asocia el concepto de «esperantista» a ser miembro de una asociación esperantista, sino que estudia qué concepción tienen los integrantes del colectivo y personas cercanas. Los resultados muestran algunas diferencias notables entre los esperantistas catalanes y el resto de la población catalana, y confirman los resultados obtenidos con esperantistas de otros países, con algunas diferencias, quizá debidas a la minorización nacional y lingüística de los catalanes.
El treball en primer lloc presenta una breu introducció del moviment esperantista, explicitant els vincles entre pacifisme i esperantisme, particularment en el cas català. En segon lloc, i a partir d’una enquesta a aquest subconjunt del moviment per la pau, l’estudi, d’una banda, compara les característiques d’aquest col·lectiu amb les de la societat catalana i amb la d’esperantistes d’altres països. D’altra banda, analitza el grup mateix i l’eventual evolució personal dels seus membres.
L’estudi no sobreentén, com en enquestes anteriors en altres països, el concepte d’«esperantista» com el fet de ser membre d’una associació esperantista, sinó que estudia quina concepció en tenen els mateixos membres del col·lectiu i persones pròximes. Els resultats mostren algunes diferències notables entre els esperantistes catalans i la resta de la població catalana, particularment en relació amb el nivell d’estudis, les opinions polítiques i el lleure. Per altra banda, confirma els resultats obtinguts amb esperantistes d’altres països, malgrat algunes diferències sensibles, que potser podrien explicar-se per la minorització nacional i lingüística dels catalans.
Тĕпчеве эсперанто юхăмне халалланă. Уйрăмах Каталони çĕрĕнче палăрнă пацифизмпа эсперанто хушшинчи çыхăнăва кăтартса пама тăрăшнă. Тĕпчевçĕ тăнăçлăхшăн кĕрешекен каталон тата эсперантăпа çыхăннă ытти çĕр-шыври ушкăнсене пĕр-пĕринпе танлаштарать.
Çавăн пекех автор асăннă ушкăна пĕр пĕтĕмĕшле тата унăн ĕçне хутшăнакан çынсен пайăр аталанăвне тишкернĕ. Эсперантист шутне ассоциацире тăракана кăна мар, хăйне эсперантистла тытакан çынна та кĕртме юрать иккен. Тишкер˝y Каталони эсперантисчĕсемпе вăл шута кĕмен вырăнти халăх хушшинче пысăк уйрăмлăх пуррине кăтартса парать. Уйрăмлăхĕ вĕрент˝yпе политика тата кану хутлăхĕнче вăйлă сисĕнет. Çакна каталон чĕлхин хутлăхĕн хĕсĕклĕхĕпе ăнлантармалла пулас.
This paper gives a brief introduction on the Esperanto movement, explaining the links between pacifism and Esperanto, with a particular focus on Catalonia. Next, based on a survey of this subset of the peace movement, the study compares the characteristics of this group with the Catalan society and with the Esperantists of other countries. It also analyzes the group itself and the eventual development of its members. This study does not apply the concept of “Esperantist” as being a member of an Esperanto association, but rather studies which self-conception the members of the group as well as people close to them have. The results show some significant differences between Catalan Esperantists and the rest of the Catalan population. Moreover, it confirms results obtained in other countries, despite some remarkable differences, which could perhaps be explained by the national and linguistic minoritization of Catalans.
Ĉi tiu laboraĵo unue skize prezentas la Esperanto-movadon, klarigante la ligojn inter pacismo kaj esperantismo, precipe en Katalunio. Tuj poste, surbaze de enketo al tiu subaro de la pac-movado, la esploro, unuflanke, komparas la ecojn de tiu kolektivo kun tiuj de la kataluna socio kaj de la esperantistoj en diversaj aliaj landoj. Aliflanke, ĝi analizas la grupon mem kaj la eventualan evoluon de la membroj. La esploro ne subkomprenas, kiel antaŭaj enketoj en aliaj landoj, la membrecon en landa asocio kiel sinonimon de esperantisteco, sed aparte interesiĝas pri la difino de la koncepto «esperantisto» kontrastigante diversajn respondojn. La rezultoj montras plurajn atentindajn deviojn de la katalunaj esperantistoj disde siaj samlandanoj, aparte pri klereco, politikaj sintenoj kaj okupado de la libera tempo. Samtempe ĝi konfirmas la rezultojn atingitajn inter alilandaj esperantistoj, malgraŭ kelkaj rimarkindaj diferencoj eventuale klarigeblaj pro la nacia kaj lingva minoritateco de la katalunoj.
© 2001-2024 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados