El síndrome de boca ardiente (S.B.A.), se define como una sensación urente, picante, dolorosa, de forma más o menos continua a lo largo del día, crónica, en diferentes localizaciones de la cavidad oral y con una mucosa aparentemente normal, sin cambios clínicos ni histológicos apreciables.
Es un síndrome de origen multifactorial, orgánico, psicógeno, o ambos a la vez y en muchos casos idiopático, y afecta principalmente a mujeres postmenopáusicas. En esta revisión se analizan los principales aspectos clinicopatológicos y terapéuticos de este síndrome.
Aho suharraren sindromea zera litzateke; gentipen kiskalgarria, mina, samingarria, egunerokoa eta gutxi gorabeherako jarraikortasun batez ematen dena, kronikoa, aho barrunbeko toki ezberdinetan eta normala dirudien mukosa batekin agertzen dena, aldaketa kliniko ezta histologiko agerikorik gabe.
Faktore ugariko jatorria duen sindromea da, baita organikoa, psikogenoa edota biak batera ere eta hsu askotan idiopatikoa. Menopausia osteko egoeran aurkitzen diren emkumeengan du eragina nagusiki.
Berrikusketa honetan, sindrome honen ezaugarri klinikopatologiko eta terapeutiko nagusiak aztertzen dira.
Aho suharraren sindromea; glosodinia; estomatodinia
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados