Parcialmente desprazados do tratamento informativo e da atención política mundial, as mudanzas acontecidas após a súbita explosión da “Primavera Árabe” a comezos de 2011, exerceron escasa influencia política na democratización das denominadas “petromonarquías” do Golfo Pérsico (a Arabia Saudita, o Bahréin, o Kuwait, o Qatar, o Omán e os Emiratos Árabes Unidos). Os sucesos máis relevantes foron a brutal represión contra as protestas da comunidade xiíta en Bahrein en febreiro pasado, con apoio militar saudita; e a polarización política no Iemen, con visos de derivar cara a renovación da guerra civil. A Europa e os EUA recean da posibilidade de que a efervescencia revolucionaria que actualmente sacode o mundo árabe poida reproducirse nunha rexión onde poden verse afectados os seus intereses enerxéticos e xeoestratéxicos e, igualmente, perante a presenza do Irán como potencia rexional.
O autor deseña unha radiografía pesimista sobre a posibilidade de que a vaga de mudanzas políticas e democratización poida asentarse nas “petromonarquías” do Golfo Pérsico
© 2001-2024 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados