Resumen de Euskal Herriko Unibertsitatearen ingurumen-aztarna azterketa: etorkizunera begirako eta COVID-19aren irakaskuntza-agertokiak

Maite de Blas Martín, Estíbaliz Pérez Iribarren, Iñaki Zuazo Urionabarrenetxea, Eduardo de la Torre Pascual, Ortzi Akizu Gardoki, Iker Etxano Gandariasbeitia, Artizar Erauskin Tolosa, Itziar Barinaga-Rementeria Zabaleta, Unai Tamayo Orbegozo, Isaac Barrio Marín, Gaizka Zulueta Roales, Gorka Bueno Mendieta

• English

  This article presents the key findings of the environmental footprint of the University of the Basque Country (UPV/EHU), exploring future scenarios and those arising from COVID19. Data from 2016 was gathered for energy consumption, materials, waste generation, and transport needs. All three campuses – Araba, Bizkaia, and Gipuzkoa – and nearly all users (96.8% of 46,813) were considered for 2016/17 academic year. This data breakdown includes 89.1% students, 11.0% teaching/research staff, and 3.9% administration/service staff. Life cycle modeling was performed using OpenLCA software, Ecoinvent database, and CML Midpoint methodology. Transportation is the larger contributor to the environmental footprint, accounting for around 60% across most categories measured. While the contribution of energy and materials consumption is lower overall, computer and information technology equipment emerge as significant contributors. The Leioa Campus generally has the highest environmental impact per user compared to other UPV/EHU urban centers and faculties, mainly due to transportation and waste treatment. The COVID19 pandemic scenarios, "Confinement" and "Edonon" (reduced face-to-face activity), lowered the environmental footprint, primarily due to a reduction in transportation as mobility was limited. However, increased room ventilation resulted in higher energy consumption. Additionally, to facilitate semi-classroom teaching, acquiring new computers was necessary. The results of future teaching scenarios and those derived from COVID-19 coincide: mobility should be reduced and public transport should be promoted. Therefore, environmental footprint is an effective tool for proposing sustainability improvements. However, for a more comprehensive approach, a deeper analysis and collaboration across the entire university community, beyond just management, are necessary.

• euskara

  Lan honetan Euskal Herriko Unibertsitatearen (UPV/EHU) jarduera akademikoaren ingurumen-aztarnaren emaitza nagusiak biltzen dira, etorkizunera begirako eta COVID19aren ondoriozko irakaskuntza-agertokien inpaktuak barne. Erreferentziazko agertokia 2016 urteari dagokio eta inbentarioa osatzeko UPV/EHUren energia- eta material-kontsumoen, sortutako hondakinen eta garraio beharren datuak bildu dira. UPV/EHUren hiru Campusak (Araba, Bizkaia eta Gipuzkoa) eta 2016/17 ikasturte akademikoaren 46,813 erabiltzaileen %96.8 (ikasleak: % 81.9, irakasle eta ikertzaileak: % 11.0 eta administrazioko eta zerbitzuetako langileak: % 3.9) kontuan hartu dira. Bizi-zikloaren modelizazioa egiteko OpenLCA programa, Ecoinvent datu-basea eta CML Midpoint metodologia erabili dira. UPV/EHUren ingurumen-aztarnaren ekarpen handieneko jarduera, aztertutako inpaktu-kategoria gehienetan, garraioa da (% 60 ingurukoa). Energia- eta material-kontsumoaren ekarpena txikiagoa da, baina azken hauen artean ordenagailu eta ekipo informatikoak aipatu behar dira. Oro har, erabiltzaile bakoitzeko sortzen diren inpakturik handienak Leioako Campusekoak dira, hirietan dauden zentro eta fakultateekin alderatuta, batez ere garraioaren eta hondakinen tratamenduen ondorioz. COVID-19aren pandemiaren ondoriozko agertokietan, ‘Konfinamendua’ eta ‘Edonon’ (jarduera erdipresentzialean), UPV/EHUren ingurumen-aztarna jaitsi zen, mugikortasuna mugatzearen ondorioz garraioa murriztu zen eta. Hala ere, ikasgelak aireztatzearen ondorioz energia-kontsumoa handitu behar izan zen. Gainera, irakaskuntza erdipresentziala ziurtatzeko ekipamendu informatiko berria erosi behar izan zen. COVID-19aren ondoriozko irakaskuntza-agertokien emaitzak zein etorkizunera begirakoena bat datoz: garraio ohiturak aldatu beharko lirateke, mugikortasuna murrizteko eta garraio publikoaren erabilera sustatzeko. Beraz, iraunkortasunerako bidean, UPV/EHUren jarduera akademikoaren ingurumen-aztarna tresna eraginkorra da hobekuntza-neurriak proposatzearen alde. Hala ere, azterketa sakonagoa egiteaz gain, lankidetza beharrezkoa da: ez bakarrik erakundearen kudeatzaileena, baizik eta unibertsitate-komunitate guztiarena ere.