Ayuda
Ir al contenido

Dialnet


La aspiración en vascónico-aquitano: distribución y posibles restricciones

    1. [1] Universitat de Barcelona

      Universitat de Barcelona

      Barcelona, España

  • Localización: Veleia: Revista de prehistoria, historia antigua, arqueología y filología clásicas, ISSN 0213-2095, Nº 43, 2026 (Ejemplar dedicado a: La amicitia femenina: utilidad, simpatía y empatía), págs. 195-210
  • Idioma: español
  • Títulos paralelos:
    • The aspiration in vasconic-aquitanian: distribution and possible restrictions
  • Enlaces
  • Resumen
    • español

      En este trabajo se estudia la distribución de la aspiración en la onomástica vascónico-aquitana. Aunque se acepta unánimemente que en esa fase antigua no existían las restricciones a la aspiración vigentes en vasco post-medieval, es decir, solo una por palabra y no más allá del núcleo de la segunda sílaba, hay indicios para pensar que en realidad ambas restricciones ya empezaban a actuar de algún modo, y que las relativamente escasas excepciones pueden reducirse a contextos muy precisos. Como consecuencia, algunos ejemplos de "g" en la zona vascónica, como el teónimo Lacubegi o el sufijo -ges, podrían explicarse como restos de una aspiración anterior perdida a causa de esas restricciones.

    • English

      This paper studies the distribution of aspiration in Vasconic-Aquitanian onomastics. Although it is unanimously accepted that in this early phase there were no restrictions on aspiration as those in force in post-medieval Basque, that is, only one per word and not beyond the onset of the second syllable, there are indications to think that in fact both restrictions were already beginning to act in some way, and that the relatively few exceptions can be reduced to very precise contexts. As a consequence, some examples of "g" in the Basque area, such as the theonym Lacubegi or the suffix -ges, could be explained as remnants of a previous aspiration lost due to those restrictions.

    • euskara

      Lan honetan, baskoiera-akitanierazko onomastikan hasperena nola zegoen banatuta aztertzen da. Nahiz eta aho batez onartzen den antzinako garai hartan ez zegoela Erdi Aroaren osteko euskaran indarrean zegoen hasperenaren inguruko murrizketarik, hau da, hitz bakoitzeko hasperen bat bakarrik, eta hasperenik ez bigarren silabaren nukleotik haratago, aztarna batzuk daude pentsatzeko bi murrizketa horiek aplikatzen hasiak zirela nolabait, eta salbuespen bakanak oso testuinguru zehatzetara murriztu daitezkeela. Horrenbestez, esan daiteke baskoieraren eremuko "g"-ren adibide batzuk, hala nola Lacubegi teonimoa edo -ges atzizkia, lehen zegoen eta murrizketa horien ondorioz galdu zen hasperen batetik gelditzen diren arrastoak direla.


Fundación Dialnet

Dialnet Plus

  • Más información sobre Dialnet Plus

Opciones de compartir

Opciones de entorno