A Coruña, España
Es recurrente el fijarse en algún caso de dependencia severa para impulsar la idea de que la vida digna pasa por poder decidir cuándo morir. Quienes trabajamos en salud sabemos que los dramáticos casos de dependencia no son aislados, y posiblemente todos nos hayamos preguntado en algún momento de debilidad si es humano que determinadas personas sigan viviendo. Personalmente, la respuesta me la han dado los cuidadores que día tras día, año tras año, cuidan a su familiar frágil y dependiente, y el testimonio de cientos de enfermos que han visto avanzar su enfermedad al extremo de anular lo que hasta entonces consideraban que era ser persona, con momentos malos, de desesperación, y momentos buenos, de aceptación y agradecimiento por estar un día más.
It is common to focus on cases of severe dependency to promote the idea that a dignified life involves being able to decide when to die. Those of us who work in healthcare know that dramatic cases of dependency are not isolated, and possibly all of us have, at some moment of weakness, questioned whether it is humane for certain individuals to continue living. Personally, the answer has been given to me by caregivers who, day after day, year after year, care for their fragile and dependent relatives, and by the testimony of hundreds of patients who have seen their illness progress to the point of nullifying what they once considered to be their personhood, with bad moments of despair and good moments of acceptance and gratitude for being alive one more day.
É recorrente fixarse nalgún caso de dependencia severa para impulsar a idea de que a vida digna pasa por poder decidir cando morrer. Quen traballamos en saúde sabemos que os dramáticos casos de dependencia non son illados, e posiblemente todos nos teñamos preguntado nalgún momento de debilidade se é humano que determinadas persoas sigan vivindo. Persoalmente, a resposta déronma os coidadores que día tras día, ano tras ano, coidan ao seu familiar fráxil e dependente, e o testemuño de centos de enfermos que viron avanzar a súa enfermidade ata o extremo de anular o que ata entón consideraban que era ser persoa, con momentos malos, de desesperación, e momentos bos, de aceptación e agradecemento por estar un día máis.
© 2001-2026 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados